Interview "75 jaar vrijheid - leven in de grensregio" met Giulia Mesicek

  • Giulia Mesicek (26) heeft een Nederlandse vader en een Duitse moeder en is opgegroeid in Tönisvorst (D).
  • Ze rondde een bacheloropleiding in Nijmegen af, studeerde tussendoor in Konstanz en is nu bijna klaar met haar masteropleiding in Nijmegen en Münster.

Je bent opgegroeid in het Nederlands-Duitse grensgebied. Wat is voor jou vrijheid?

Bewegingsvrijheid is voor mij de ultieme vrijheid. Het is heerlijk om op vakantie te kunnen gaan zonder aan de grens gecontroleerd te worden, om een kleine stedentrip naar een ander land te kunnen maken, om gewoon even boodschappen in het buurland te kunnen doen. Ook nieuwe mensen leren kennen, vooral uit een ander land, is voor mij vrijheid. Daarnaast vind ik mijn beslissingsvrijheid erg belangrijk. Ik ben vrij om een beroep te kiezen dat ik interessant vind, mag kopen wat ik wil, kies zelf waar ik wil wonen en werken en mag zelf de keuze voor een school maken. Vrijheid van meningsuiting en de vrijheid om elke religie aan te hangen die ik wil, maar ook om niet te geloven, staan bij mij tot slot ook hoog in het vaandel.

 

Je hebt in meerdere Nederlandse en Duitse steden gestudeerd. Hoe belangrijk is de vrijheid om te kunnen studeren waar je wilt voor jou? Hoe had je leven eruit gezien als dat niet zomaar had gekund?

Het is voor mij heel belangrijk om zelf te mogen kiezen waar ik ga studeren. Dat mag niet afhankelijk zijn van mijn nationaliteit of van grenzen. Voor elk vakgebied geldt dat de ene universiteit er meer in gespecialiseerd is dan de andere, en daarom is keuzevrijheid voor mij belangrijk. Deze vrijheid geeft mij een betere toekomst.

Het spreekt voor zich dat open grenzen hiervoor van groot belang zijn. Het zou anders niet mogelijk zijn om met zoveel gemak tussen landen heen en weer te reizen. Ik zou me altijd moeten legitimeren aan de grens en waarschijnlijk zou ik ook niet zo gemakkelijk in het buurland kunnen blijven na mijn studie. Ik behoor tot de jonge EU-generatie van na de val van de Berlijnse Muur, die allerlei vrijheden kent die in zeventig jaar Europese integratie zijn opgebouwd. Die wil ik niet kwijtraken.

Hoe mijn leven eruit had gezien als ik niet vrij was geweest om te studeren waar ik wil? Dan was mijn toekomst veel meer afhankelijk geweest van de cijfers waarmee ik de middelbare school heb afgesloten, omdat in Duitsland veel meer studies dan in Nederland een numerus fixus hebben. Het zou voor mij dus veel lastiger zijn geweest om een studieplek te krijgen op mijn gewenste universiteit. En dat terwijl cijfers niet alles zeggen over iemands vaardigheden.

 

Hoe denk je dat het begrip ‘vrijheid’ zich in de komende decennia zal ontwikkelen?

Ik denk dat men altijd zal blijven discussiëren over wat vrijheid nu precies is. En dat is goed: we moeten erover blijven reflecteren en zo nodig opnieuw definiëren wat vrijheid voor ons betekent. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Omdat we in een gedigitaliseerde wereld leven, denk ik bovendien dat digitale vrijheid steeds belangrijker gaat worden. Hierbij denk ik vooral aan de bescherming van mijn persoonsgegevens, privacyvraagstukken, misbruik van gegevens en een grotere behoefte aan veiligheid. Ook vanwege het toenemende terrorisme wordt dat een steeds belangrijker onderwerp.

 

Wanneer heb je je voor het laatst bewust vrij gevoeld?

Toen ik aan zee was – toevallig in Nederland. Wanneer ik daar naar de horizon kijk, word ik me er altijd van bewust hoeveel er nog te ontdekken valt in de wereld. De zee geeft me een gevoel van onbezorgdheid. En ook wanneer ik op vakantie ben en kan reizen voel ik me vrij.